06
Listopad
Komentowanie nie jest możliwe
Comments

Szkodnik atakuje wszystkie drzewa i krzewy owocowe oraz liczne drzewa i krzewy ozdobne, ni. in. buk, czeremchę, głóg, irgę, jarząb, ligustr, lilak, lipę, pigwę, topolę, trzmielinę, wiąz i wierzbę. Występuje w krajach bałkańskich, Austrii, Czechosłowacji, Danii, Francji, Szwajcarii, Włoszech, Rosji, w krajach Azji, Afryki, Ameryki Północnej i Południowej oraz w Australii. W Polsce pojedyncze ogniska stwierdzono w latach 1948 i 1949, od tej pory nie był notowany. Opis. Jest to pluskwiak z podrzędu czerwcowatych, z rodziny tarcznikowatych. Tarczki samic są prawie okrągłe, lekko wypukłe, średnicy ok. 2 mm, o zabarwieniu ciemnobrunatnym z jaśniejszą plamką pośrodku. Larwy I stadium są owalne, jasnożółte, długości 0,75 mm, z 3 parami nóg. Biologia. Zimują larwy ukryte pod tarczką. Wiosną szybko dorastają. Samice po zapłodnieniu rodzą żywe larwy; jedna samica może urodzić do 400 larw. Początkowo są one ruchliwe, ale po znalezieniu dogodnego miejsca osiadają na młodej korze lub owocach, rzadziej na liściach, wbijają długą ssawkę w tkankę i żywią się sokami roślin. Znieruchomiałe larwy są początkowo białe i mają kształt wyraźnie stożkowaty. W miarę okrywania się tarczką ciemnieją. Starsze larwy przypominają kształtem owad dorosły. W Polsce rozwija się 1 lub 2 pokolenia szkodnika rocznie, w krajach o cieplejszym klimacie do 6 pokoleń.

Categories: Ogrodnictwo

Comments are closed.